Dziękuję mamo, że wstajesz ze mną codzień rano Dziękuje mamo, za Twe piękne oczy Dziękuje za Twój głos kochany ‍ Dziękuje Ci tato, za wszystko co Dziękuję Ci Tato - Thank You Dad Dziś mam do pokazania projekt specjalny - pracę bardzo osobistą i emocjonalną. Przelewam moje uczucia na papier czy blejtram, bo pomaga mi to uzewnętrznić, często skrywane długo emocje. Tekst piosenki i chwyty na gitarę. nie boję się gdy ciemno jest. ojciec za rękę prowadzi mnie /x2. dziękuję ci Tato za wszystko co robisz. że bawisz się ze mną na rękach mnie nosisz. dziękuję ci Tato i wiem to na pewno. przez cały dzień czuwasz nade mną. nie boję się czasem się martwię czegoś nie umiem. Zasady komentowania: wulgaryzmy zostaną wymoderowane • nie obrażaj • nie hejtuj • nie wyzywaj • nie spamuj - nie akceptujemy linków w komentarzach. Jeśli Twój komentarz ma na celu wyłącznie obrażenie kogoś, nie zostanie opublikowany. dziekuje mamo dziekuje tato cyklamen Dziękuję Mamo, dziękuję Tato - zozi "Uczyliście mnie chodzić Uczyliście mnie mówić Jak się zachowywać Jak zwracać się do ludzi Ja mogę na Was liczyć Wiem, że mi pomożecie Najlepszych mam rodziców Na całym wielkim świecie Dziękuję mamo," Tekst piosenki. Dziękuje Ci za to życie które dałeś mi. Dziękuję Ci za te wszystkie noce i dni. Hojny jesteś tak. Stworzyłeś dla nas ten piękny świat. I wszystko oddałeś nam. Podziękować Tobie Boże chcę. Za to wszystko co mam. Jeden z najlepszych specjalistów w dziedzinie geriatrii. Mój Tato ma chorobę parkinsona. Leczył się u wielu specjalistów bez żadnych efektów. Jego stan pogarszał się z każdym dniem. Dopiero podjęcie się leczenie przez Pana Doktora przyniosło spektakularne efekty. W ciągu trzech miesięcy terapii Tato wrócił do normalnego życia. szybki ulamek chwili przecierasz oczy. stajesz jak wryty dreszcz przelecia nie dochodzi do glowy, ze patrzysz i widzisz lezacego tate. bezradnie zegnasz go karetka nic juz nie jest w stanie, rece opadly pustka a ja na kolana. łzy biegna jak szalone konie obok moja mama, zawsze byla przy nim i tak do konca zostalo. dzi dzikuje ci za kady dzie gdy jeste ze mn, dzi dzikuj ci za mio tw Dzi - Domel "(ona) Gdy czuje chłód wieczorów które mijając nie dały zasnąć Pamiętam skryte myśli moment w którym łatwiej byłoby zgasnąć Wiem jak boli cisza w odpowiedzi na wołanie Brakuje zrozumienia bez sensu jest" jak bardzo Ty Boże nas kochasz. Zawsze pocieszasz, gdy jestem smutna. Podnosisz zawsze, gdy konam. Gdybyś Ty Jezu nie żył na Ziemi, tak niewielu by w Ciebie wierzyło. Dziękuje że byłeś, dziękuje że jesteś, że kochasz jakbyś nigdy przez nas nie zginął. NzFbHD. Zapewne mężczyźnie ciężej jest zaakceptować homoseksualizm swojego syna niż kobiecie. Mojej mamie na pewno nie było na początku łatwo, ale teraz wydaje się, że w pełni zaakceptowała moją inność. Z ojcem jest trochę inaczej… Od początku to właśnie tacie najbardziej bałem się wyznać to, że jestem gejem. Męski, postawny, łysy facet nie do końca wydawał się być osobą, która będzie w stanie to dobrze przyjąć. Stąd też strasznie długo zwlekałem z ujawnieniem się przed nim. Tym bardziej, że mama także uznawała, że lepiej się wstrzymać. Po prostu strach przed odrzuceniem albo świadomość zranienia bliskiej osoby jest nie do zniesienia. Mama już Piotrka dawno poznała, a tato dalej nie wiedział o naszym związku. Wspólnie z nią postanowiliśmy, że tą ważną kwestię przekaże ona i stanie się to po świętach, gdy już wyjadę do Wrocławia. Mój tato pracuje za granicą, ale po świętach zostawał w kraju jeszcze przez miesiąc, więc to był idealny moment, żeby mu powiedzieć, gdyż w innym czasie zostałby sam z tą informacją w obcym kraju. Nie wiem jak wtedy by sobie z tym poradził. Święta minęły spokojnie, Piotrek był wtedy daleko w Hiszpanii, a ja żyłem ze świadomością, że za chwilę mój świat znów może się całkiem zmienić. Wychodząc z domu rodzinnego wiedziałem, że jak następnym razem wrócę, będzie tam zupełnie inaczej. Wiedziałem, że raz powiedziane słowa nie zostaną cofnięte. Koło popołudnia dotarłem do mieszkania we Wrocławiu i zacząłem się wypakowywać. W świadomości miałem przeświadczenie, że mama porozmawia o wszystkim z ojcem dopiero późnym wieczorem. Myliłem się. Nagle dzwoni tato. Pomyślałem, że po prostu czegoś zapomniałem z domu, ale gdy odebrałem, od razu wiedziałem o co chodzi… – Cześć Paweł… Mama mi już wszystko powiedziała… – po pierwszym wypowiedzianym zdaniu wiedziałem już wszystko. Słychać było ogromny smutek. Nigdy nie słyszałem u taty tak drżącego głosu… Wiedziałem, ze bardzo ciężko wypowiadać mu każde słowo. – To wszystko to twój wybór i nie zmienię ci życia… Zawsze będę cię kochać. Rozmowa się szybko skończyła, a ja gadałem jakieś głupie krótkie zdania, których dziś już nawet nie pamiętam. Po odłożeniu telefonu wiedziałem już, że tato mnie nie odrzuca. To był największy kamień z serca od czasu kiedy wyznawałem prawdę mamie. Szczęśliwy zadzwoniłem do Piotrka, który również czekał na informacje i pochwaliłem się dobrą wiadomością. Nie było jednak aż tak kolorowo. Później dowiedziałem się o reakcji od mamy. Tato płakał… Nie chciał przyjąć do siebie tej informacji. To było strasznie dużo dla niego. Wiedział, że nie będzie miał swojego ukochanego wnuka, którego tak bardzo chciał. Bał się reakcji rodziny, znajomych i nie chciał, aby ktokolwiek dowiadywał się o tym wszystkim o czym on się właśnie dowiedział. Przez kolejne dni dostawałem od mamy tylko informacje o tym, jak bardzo tato przeżywa całe te wydarzenia. Wiem, ze nie było łatwo. Wiadomym było, że szybko z Piotrkiem się nie zapoznają. Znowu mocno się myliłem. Kilka dni po sylwestrze odebrałem telefon od mamy. Kolor mojej twarzy zapewne zmieniał się co chwilę w trakcie tej rozmowy. Mama powiedziała, że mamy na weekend przyjechać z Piotrkiem do domu, ponieważ tato chce go poznać. To był ogromny szok. Przecież tato ledwo sobie z tym wszystkim radzi, a nagle ma poznać mojego chłopaka?! Nadeszło spotkanie, którego chyba wszyscy się bali. Na początku było trochę sztywno, ale po kilku szklankach whiskey zaczęło się robić całkiem normalnie. Przecież Piotrek jest osobą, której nie da się nie lubić. Zaczęli rozmawiać na wspólne tematy. Było wesoło i ciekawie. Tato jednak stwierdził, że nie wolno nam się przy nim dotykać. Samo spotkanie było udane i na pewno bardzo pomogło wszystkim, w oswajaniu się z nową sytuacją. Dowiedziałem się, że tato nie jest w stanie myśleć o nas jako parze, bardziej jak o przyjaciołach… Chociaż ten wieczór chyba mocno pomógł to i tak tato potrzebował jeszcze wiele czasu, żeby wrócić do codziennego humoru i normalności. Cały czas czuje, że nie jest w pełni zaakceptować mojej orientacji, a ja doskonale to rozumiem. Wyobrażam sobie jaką walkę wewnętrzną przeżywa każdego dnia, gdy tylko pomyśli o swoim synu, który nie jest takim jakiego sobie wyobrażał, odkąd tylko się urodziłem. Cały czas widzę jak stawia kolejne kroki do oswojenia się z tym stanem rzeczy. To, że akceptuje Piotrka u w domu, traktuje go normalnie i zaprasza nawet na święta już jest czymś czego wielu nie jest w stanie sobie wyobrazić. Kolejnymi krokami było powiedzenie o mnie swojemu przyjacielowi, albo kolegom w pracy. Mocno pomógł też obejrzany film „Modlitwy za Bobby’ego”. I choć wiele jeszcze przed nim to i tak jestem pełen optymizmu i wiem, że będzie dobrze. ~Paweł Dzień Ojca. Gdzieś tam w cieniu celebrowanego Dnia Matki. Ja też zapominałam nieraz o tym, że trzeba złożyć życzenia. Dziś wiele bym dała, by móc je złożyć. By móc się pokłócić nawet. Mój Tata. Tak to zwykle bywa, że gdy mamy rodziców, jest to dla nas naturalne. Po prostu są, czasem wkurzają, kochamy ich i chwilami nie cierpimy. Dla mnie też tak było. Była Mama i Tata. Oboje bardzo kochający, może nie tą ckliwą miłością, ale taką mądrą, dojrzałą (bo jestem dzieckiem późnym, po długiej przerwie). Potem 21. rok mojego życia. Najgorszy na studiach, najtrudniejszy. Wtedy dorosłam w kilka dni. W ten dzień, kiedy się uczyłam na przemian z graniem w jakieś Simsy, Ty odszedłeś Tato. Nie wiedziałam, że jest już tak bardzo źle. Nie chciałeś, żebym się martwiła. Ukrywałeś jak się dało, a ja nie chciałam dociekać intensywnie. Bałam się nawet myśli, jak to teraz będzie. Co by dziś robił mój mądry, wspaniały Tata? Tata, który zbyt mało słyszał ode mnie, że go kocham. Co byś Tatusiu powiedział na moje życie? Czy byłbyś ze mnie dumny tak jak zawsze byłeś? Czy patrzyłbyś na mnie swoim zatroskanym, poważnym spojrzeniem? Tatusiu, minęło 12 lat. W tym czasie dokonała się rewolucja technologiczna. Na pewno by Ci się to spodobało i pewnie też byś prowadził bloga – o historii Słupska, którą tak świetnie znałeś. Pewnie uczyłbyś Mamę obsługi Facebooka. Pewnie byście jeździli na wycieczki rowerowe. Bo razem byliście nie do zdarcia. Wzór małżeństwa, które nigdy się nie poddaje. Dziękuję Ci Tatusiu za wszystko. Za akceptację moich smarkatych decyzji. Za stanie w oknie zanim wróciłam z imprezy. Za dyskusje polityczne. Za pomoc z matematyką i wymyślanie mi zadań, żebym nie ściągała z książki. Za pokazywanie mi pięknych miejsc w Słupsku, kiedy byłam mała. Za uświadomienie mi, do czego są podpaski i co to znaczy okres :) Za ironię i sarkastyczny humor. Za to, że wszyscy moi chłopcy trochę się Ciebie bali, ale jak przeszli chrzest bojowy, to uważali, że jesteś równy gość. Za to, że nawet kiedy nie zgadzałeś się z moimi decyzjami, zostawiałeś mi wolny wybór. Nie byłeś idealny, bo nikt przecież nie jest, ale byłeś wspaniałym ojcem. Tato, mam szczerą nadzieję, że wszystko to jednak wiesz bo gdzieś tam jesteś. źródło: Fotorzepa Mariusz Wlazły wraca do kadry po czterech latach Dzisiaj pierwszy mecz finału PlusLigi: Resovia – Skra Bełchatów. Faworyta nie ma, choć broniąca tytułu Resovia musi sobie radzić bez kapitana, Olega Achrema, który doznał poważnej kontuzji w pierwszym półfinałowym spotkaniu z Zaksą Kędzierzyn-Koźle. Ale nawet bez niego wyszła z tej rywalizacji zwycięsko, choć pierwsze dwa mecze u siebie przegrała. Resovia nie pierwszy raz pokazała charakter w sytuacji, gdy znajdowała się pod ścianą. A tak właśnie było w rywalizacji z Zaksą, która wyjeżdżała z Rzeszowa, prowadząc 2:0, i wydawało się, że nie da już sobie odebrać awansu. Wzruszający był transparent trzymany w hali na Podpromiu przez jednego z młodych kibiców: „Dziękuję Ci Tato, że jestem resoviakiem". Faktycznie, Resovia ma wspaniałych fanów, ale Skra nie gorszych, więc i w tej rywalizacji wychodzi na remis. Skra w półfinale straciła znacznie mniej sił, wygrywając z Jastrzębskim... Dostęp do treści jest płatny. Archiwum Rzeczpospolitej to wygodna wyszukiwarka archiwalnych tekstów opublikowanych na łamach dziennika od 1993 roku. Unikalne źródło wiedzy o Polsce i świecie, wzbogacone o perspektywę ekonomiczną i prawną. Ponad milion tekstów w jednym miejscu. Zamów dostęp do pełnego Archiwum "Rzeczpospolitej" ZamówUnikalna oferta Dobrze mieć kogoś do kochania, ale zawsze jeszcze warto o tym mówić. Tato, kochamy Cię!Przyjmij życzenia i posłuchaj wiersza!Tato. Nie jesteś sam. Bo ja Ciebie mam!Ma ciebie także mama i moja siostrzyczka Ania. Wszyscy ciebie kochamy: I nikomu nie się tato, jak słońce na niebie, Nie Jesteś sam Masz nas, a my mamy –

dziekuje ci tato ze nie jestem z warszawy